Günlerin, ayların ve hatta yılların bile birbirini koşarcasına kovaladığını düşünürsek, bu yılın Mart ayının yarısını bile bitirmişiz. Sanırım, meraklısı olduğumuz haftalık ve günlük burç yorumları gibi, kesinlikle kendi aylık, haftalık ve hatta muhakkak günlük muhasebe listemize “Bugün kime ne faydam oldu?” ya da “Bugün, şimdi şu an, dünyaya ve insanlığa ne katkım oldu?” cümlelerini eklemeliyiz. Peki ya yakın vade bir-üç aylık dönemde ve uzak vadede bir yıllık planda, kimlerin hayatına anlamlı bir dokunuş yaptınız? Birilerine bir iyilik, güzellik yapabilmek için adeta fırsat kollamalıyız. Birinin yüzündeki gülümseme olabilmek için nedenler bulmalıyız ve istersek mutlaka bir sürü fırsat ve neden bulabiliriz; yeter ki niyetimiz bir güzellik yapmak olsun. Niyetlerimiz, bizi güzelliklere götüren ve o güzelliklerin yansımasını hayatımıza geri getiren bir mucizedir.

Yahu, Allah aşkına! Demet, dolar olmuş bilmem kaç lira, faturalar desen dizi dizi dizilmiş, ellerimizden öpmeyi bekliyor. Dünya desen yangın yeri, yahu sen neyin kafasındasın kardeşim! Kendim berbatım! Nasıl başkasına bir faydam olmasını düşüneyim Demet! derseniz, heh işte! Ben de tam olarak bunu dedim! Kesinlikle şunu size temin ederim ki, kendinizi iyi hissetmeniz tamamen başkalarına yaptığınız iyiliğin tekelindedir. İnsanın kendini iyi hissetmesinin en kestirme yollarından biri, başkasına iyi gelmektir.

Çok kötü mü hissediyorsunuz? İçinize daralmış mı geldi, size afakanlar mı bastı? Bana, bize, hepimize oluyor bu gelgitler zaman zaman. Yahu Demet, bendeki gelgit değil, hep ruh halim bundan mütevellit derseniz bile, lütfen ya! Allahınız aşkına, çıkın, arayın, araştırın, birine bir güzellik yapmak için nedenler bulun. Belki de o kadar uzağa gitmenize bile gerek yoktur; karınızın pek de hoşlanmadığı kaynanasına, yani kendi anacığınıza bir telefon çekin ve “Anacığım, var mı bir ihtiyacın?” deyin bakalım.

Amaaaaan be Demet, o güzel ana-oğul ilişkisinin altından çok sular aktı geçti, çok köprüler yıkıldı. Anam da az değil, bildiğin gibi değil yani işler Demet! Anam tuttu, benim hanıma şunu dedi, bunu etti mi dediniz? İşte tam da sizin egonuzu zedeleyen bunca olan bitene rağmen, Allahınız aşkına çevirin bir anacığınızın numarasını; bir çift güzel lafınız olsun annenize.

Yahu Demet, anamla karım öyle birbirine girdi, öyle tatsız şeyler oldu ki, şimdi ben anneme telefon etsem, “dam üstünde saksağan misali, kel alaka olacak; üstelik annem bile beklemez ona telefon edip, ‘nasılsın anacım, var mı bir ihtiyacın’ dememi onca yapıp ettiği cadılıktan sonra” mı dediniz? Her gün yeni bir gündür. Dün de olanlar dünde kaldı cancağızım. Üstelik hâlâ telefon ettiğinizde size “alooo…” diyebilecek bir anacığınız, babacığınız varsa, dünyanın bilmem kaç milyonundan ne kadar da şanslısınız. Benim güzel anneciğim “ana baba duasını alanı top yıkmaz Demetim” derdi. Lütfen, bir deneyin bakalım; ana babacığınız hayattaysa, belki de onların bir güzel dilek ya da duasını almaya niyetle, yapın bir güzel evlatlık, belki de güzel olur gününüz.

Lütfen! Niyetinizin, sizin bir sonraki adımınızı belirlemek için yeniden GPS’inizi güncelleyen bir tılsım olduğunu kodlayın beyinciğinize. İyiye niyetle hadi ya bismillah bugüne, taaa ki yatana dek, günlük muhasebenizin tahsilatını akşam başınızı yastığa koyduğunuzda yaparken, o ne büyük huzur olur; birine bir iyilik yapmış olmanın getirdiği müthiş ruh hâli.

“Açtık evimizin kapısını yeni güne akmaya…” O nemrut komşumuza bir günaydın, çöpleri ulu orta, palas pandıras atmayalım sokağa. Sonra işe otobüse giderken önünden geçtiğiniz fırından, iş yerindekilere hemen 2-3 simit alıverin. Kime yetecek 2-3 simit yahu! Demeyin, sekize ona bile bölersiniz iki simidi. Eh, az veren candan, çok veren maldan verirmiş.

Koyalım sokak hayvanlarına bir tas su. Hani sokaklarda fırlattığımız izmaritler ya da işte yediğimiz krakerin paketini atmayalım bugün sokakta yerlere! Onları bir temizleyen var ya, hani bu günlük adamcağız sövmesin arkanızdan ananıza. Bunları yazınca düşündüm de, yani sadece insan olarak, her zaman rutin yaptığımız bir izmariti sokağa fırlatmaktan vazgeçmemiz bile, insanlık için küçük ama bizim için büyük bir adım çevreyi daha az kirletmek adına.

Belki yapıp ettiklerinizin sonuçları, çağ açıp çağ kapatacak kadar etkisi büyük ses getirmeyebilir, ama yine de kesinlikle denemeye değer. Ufak ya da büyük, iğneden ipliğe, yapıp ettiklerim yüzünden bugün başıma gelenler, içimdeki huzur ya da huzursuzluk… Sizin de hayatınızda bir şeyler olmayınca olmuyor mu? O zaman, niyet edin ve sizin elinizden bir güzellik olsun bir başkasına hele.

Sahi ya, siz en son ne zaman “Yahu şu kişiye de şöyle bir güzellik yaptım ya, vallahi helal olsun bana, nasıl da büyük bir gülümseme oldum falancanın yüzünde” dediğiniz ne yaptınız?

Vakti geldi de geçiyor bile. Her gün bir eksiliyoruz. Bugün ya da bir gün sıra bize de gelecek. İşte o gün gelmeden, bugün bir şeyler yapıp etmemiz lazım, en yakınımızdan başlayarak. Sadece hantal ve değişmesi yıllar alabilen yönetimler, uygulamalar, işleyişler, anlayışları suçlamakla bir yere varılmıyor. Bütün bunlara rağmen, sahi siz en son kime, neye bir çare oldunuz? Ya da en azından benim kafamda sorular böyle; anlayacağınız, iğneyi başkasına, çuvaldızı kendime...