Gökçeada'da Cumhuriyet Coşkusu ve İş Bir...
Gökçeada'da Cumhuriyet Coşkusu ve İş Birliği!
00:14Randevizyon'dan Tırnak Salonlarına Özel
Randevizyon'dan Tırnak Salonlarına Özel
10:58Dadaşlar Diyarından Yalova'ya Cumhuriyet...
Dadaşlar Diyarından Yalova'ya Cumhuriyet Kadınları...
08:27Turizmde Tarihi Adım
Turizmde Tarihi Adım
Sosyal medya hesaplarımızdaki o renkli çorap istilası bitti.
Farkındalık paylaşımlarını yapıp görevimizi tamamlamış olmanın huzuruyla ekranlarımızı kapattık.
Peki, telefonun ışığı söndüğünde geriye ne kaldı?
O renkli karelerin ardındaki ruhlar, biz sustuğumuzda hala orada değil mi?
Down sendromu bir hastalık, bir eksiklik ya da bir "hata" değildir. Olamaz da. Bu, doğanın hayata eklediği fazladan bir nota, bir kromozom fazlasıyla gelen saf bir sevgi mucizesidir. Onlar dünyaya bizden bir şey eksiltmeye değil; unuttuğumuz o yoğun sevgiyi, hesapsız merhameti hatırlatmaya gelirler. Asla acınacak bir durumda değiller; asıl acınacak olan, bu zenginliği göremeyen bakış açılarıdır.
Bir parkta, bir oyun alanında çocuğunuz o masum merakıyla size bu soruyu sorduğunda aslında size bir sınav kağıdı uzatır. Vereceğiniz cevap, sadece bir çocuğu tanımlamayacak; kendi çocuğunuzun yarın kuracağı dünyanın harcını karacaktır.
"Çünkü herkesin kendine özgü bir hali var ve o haliyle çok güzel" diyebilmek; bir çocuğu sadece oyuna değil, hayata dahil etmektir. Onlara uzun cümleler kurmanıza, tıbbi terimler anlatmanıza gerek yok. Sadece şunu hissettirin: Hepimiz farklıyız ama hepimiz aynı gökyüzünün altında eşit derecede değerliyiz.
Farklılıklar; bir sınıfın en arka sırasındaki çekingen bir çocukta, bir doğum gününde kenarda duran mahcup bir bakışta ya da bir hikâyenin en sessiz karakterinde gizlidir. Eğer biz çocuklarımızın elinden tutup onları o "farklı" dedikleri kalplere dokunmaya teşvik etmezsek, sadece 21 Mart'ta renkli çorap giydirerek vicdanımızı rahatlatmış oluruz.
Unutmayın, çocuklara öğrettiğimiz her ön yargı bir duvar, onlara verdiğimiz her kabul ise bir köprüdür. 21 Mart takvimlerde geride kalmış olabilir ama insanlık ve farkındalık için hiçbir zaman geç değildir.
Gelin, bugün dünyaya bir çocuğun gözündeki o saf kabulle bakalım.
Çünkü biz ne kadar seversek, dünya o kadar iyileşecek.
Yazan: Emine Çavuş
Düzenleyen: Mustafa Camuzcu
04.04.2026 - 23:16
14.03.2026 - 14:49
10.03.2026 - 07:59
02.03.2026 - 15:44
20.02.2026 - 14:47
Yorum Yap
E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.
Henüz yorum yok