--°C --
Son Dakika
x

Son Dakika Haber Gönder Video Yazarlar Kurumsal İletişim
21 Mart Geçti, Peki Ya Vicdanımız?

Sosyal medya hesaplarımızdaki o renkli çorap istilası bitti.

Farkındalık paylaşımlarını yapıp görevimizi tamamlamış olmanın huzuruyla ekranlarımızı kapattık.

Peki, telefonun ışığı söndüğünde geriye ne kaldı?

O renkli karelerin ardındaki ruhlar, biz sustuğumuzda hala orada değil mi?

Bir Sayı Değil, Bir Sevgi Mucizesi

Down sendromu bir hastalık, bir eksiklik ya da bir "hata" değildir. Olamaz da. Bu, doğanın hayata eklediği fazladan bir nota, bir kromozom fazlasıyla gelen saf bir sevgi mucizesidir. Onlar dünyaya bizden bir şey eksiltmeye değil; unuttuğumuz o yoğun sevgiyi, hesapsız merhameti hatırlatmaya gelirler. Asla acınacak bir durumda değiller; asıl acınacak olan, bu zenginliği göremeyen bakış açılarıdır.

"Anne, O Neden Öyle Konuşuyor?"

Bir parkta, bir oyun alanında çocuğunuz o masum merakıyla size bu soruyu sorduğunda aslında size bir sınav kağıdı uzatır. Vereceğiniz cevap, sadece bir çocuğu tanımlamayacak; kendi çocuğunuzun yarın kuracağı dünyanın harcını karacaktır.

"Çünkü herkesin kendine özgü bir hali var ve o haliyle çok güzel" diyebilmek; bir çocuğu sadece oyuna değil, hayata dahil etmektir. Onlara uzun cümleler kurmanıza, tıbbi terimler anlatmanıza gerek yok. Sadece şunu hissettirin: Hepimiz farklıyız ama hepimiz aynı gökyüzünün altında eşit derecede değerliyiz.

Mesele Kutlamak Değil, Hissetmek

Farklılıklar; bir sınıfın en arka sırasındaki çekingen bir çocukta, bir doğum gününde kenarda duran mahcup bir bakışta ya da bir hikâyenin en sessiz karakterinde gizlidir. Eğer biz çocuklarımızın elinden tutup onları o "farklı" dedikleri kalplere dokunmaya teşvik etmezsek, sadece 21 Mart'ta renkli çorap giydirerek vicdanımızı rahatlatmış oluruz.

Yarının Dünyası Sizin "Bakışınızda" Saklı

Unutmayın, çocuklara öğrettiğimiz her ön yargı bir duvar, onlara verdiğimiz her kabul ise bir köprüdür. 21 Mart takvimlerde geride kalmış olabilir ama insanlık ve farkındalık için hiçbir zaman geç değildir.

Gelin, bugün dünyaya bir çocuğun gözündeki o saf kabulle bakalım.

Çünkü biz ne kadar seversek, dünya o kadar iyileşecek.

Yazan: Emine Çavuş
Düzenleyen: Mustafa Camuzcu

Yorum Yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir.

Yorumlar(0 Yorum)
Yorumları sırala

Henüz yorum yok

Anasayfa Kategoriler
ÜYE VE KÖŞE YAZARI GİRİŞİ
GİRİŞ BAŞARILI YÖNLENDİRİLİYOR
GİRİŞ BAŞARISIZ !