Son zamanlarda peş peşe ortaya çıkan ifşalar, kapatılan dosyalar ve üzeri örtülen ölümler bana tek bir soruyu sorduruyor: Biz gerçekten insanların yaşadığı bir dünyada mı yaşıyoruz, yoksa şeytanın hüküm sürdüğü bir düzende mi?

Staj yaptığı otelde ölü bulunan Burak Oğraş… Bir süre konuşuldu, ardından sessizlik. Müge Anlı’da bile konunun kapatılması…

Depremden kısa süre sonra Hollanda sokaklarında tek başına bulunan 5 yaşındaki çocuk… “Depremzede” denildi. Sosyal hizmetlere teslim edildiği açıklandı. Sonra o çocuktan da haber alınamadı.

Bugünlerde Epstein dosyaları yeniden açılıyor. Dünyayı yöneten isimlerle kurulan kirli ilişkiler… Pedofili, çocuk istismarı, insan ticareti, akıl almaz sapkınlıklar… Bunlar tesadüf mü? Yoksa insanlığa bilerek gösterilmeyen, devasa bir karanlık mı var?

Bir zamanlar Michael Jackson pedofili suçlamalarıyla anıldı. Kısa süre sonra öldü.

Gabriella Rico Jimenez adlı genç kadın, elit bir partiden kaçıyor; üstü başı perişan halde, “Bunlar insan değil, insan eti yiyorlar!” diye bağırıyor. Ardından bu kadından da bir daha haber alınamıyor.

Bunları okurken ağladım. Gerçekten ağladım. Çünkü insan bazen dünyada yaşadığına değil, bir kâbusun içinde olduğuna inanıyor.

Bu karanlığın ortak noktası ne biliyor musunuz? Hep masumlar. En çok çocuklar. En çok kız çocukları. Gücü yetmeyene saldıran bir sistem var. Savunmasız olanı avlayan bir düzen.

Genç kalmak için çocuk kanı kullandıklarına dair iddialar… Çocuk ticareti ağları… Organ mafyaları… Sapık elit kulüpler…

Ve sizlere buradan açıkça söylüyorum: Sizler aşağılık varlıklarsınız. Yıllarca gizli saklıydınız, şimdi bir bir ifşa oluyorsunuz. Dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan size lanet okuyor.

Kalkmış bir de insan haklarından bahsediyorsunuz. Siz mi İran’ı düşünüyorsunuz? Siz mi mazlum halkları düşünüyorsunuz? Kendi halkını refah içinde yaşatan ülkeleri bile rahat bırakmıyorsunuz. Özellikle Müslüman ülkelerin değerli petrolüne, yer altı kaynaklarına çökmek için her yolu deniyorsunuz. Hadi oradan iblisler!

Sonra soruyoruz: Müslüman ülkeler neden İsrail’e, ABD’ye boyun eğiyor? Belki de cevap çok basit: Çünkü herkesin saklanan bir dosyası var. Çünkü herkesin kirli bir geçmişi, gizlenen bir günahı bir başkasının elinde. Bu düzen para düzeni değil sadece. Bu düzen şeytani bir düzen.

Filistin’de bombalar altında parçalanan çocuklar… Enkaz altında kalan bebekler… Açlıktan ölen masumlar…

Bu dünyayı yönetenlerin zerre kadar vicdanı olsaydı, bunların hiçbiri yaşanmazdı. Yüzlerine bakıyorum. Bakışlarında merhamet yok. Sıcaklık yok. İnsanlık yok. Karanlık, soğuk, boş gözler…

İnanıyorum ki kötülük ne kadar büyürse büyüsün sonsuz değildir. İnanıyorum ki zalim er ya da geç hesap verir.

Ama şunu da açıkça söylemek istiyorum: Bu dünyada adalet bu kadar gecikiyorsa, insan bazen kıyameti bir felaket değil, bir adalet olarak düşünüyor. Çünkü masumların ahı yerde kalmaz.

Ve siz… Masumların kanıyla beslenenler… Çocukların gözyaşıyla saltanat sürenler… Eninde sonunda gideceksiniz. Tarihe değil… Lanetin en karanlık sayfasına!