Okumayla tanışmanın sevincini ama geç tanışmanın hüznünü de  hâlâ içimde taşıyan biri olarak şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Yanlışıyla doğrusuyla bu durumu, gençlik yıllarımda içinde yer aldığım kitle hareketlerine borçluyum.

Yeterince kirlenmiş olmanın bilinciyle, çamur içinde yuvarlananları iyi tanıdığımı düşünmek kolay. Oysa böyle olmadığını bilmek, insanın kendisiyle kurduğu en dürüst yüzleşmelerden biri. Çünkü çamur, kendi sınırları içinde güçlü olduğunu zanneder; bu yüzden herkesin düşündüğünden daha pervasızdır. Ancak bu pervasızlık, onun bir gün silinip süpürüleceği gerçeğini görmezden gelmemizi de gerektirmez.

Doğmak ve ölmek, inanın, birbirinin içindedir. Bu iki kavramı yüksek ve kalın duvarlarla birbirinden ayırarak, bu dünyada cehennemi yaşayanlara cenneti hayal ettirmeye çalışanlar vardır. Asıl niyetleri ise sizlerin bu cehennemden kaçmanızı engellemektir.
Kanmayın!

Ne bir bilgeyim ne de bir entelektüel… Yalnızca iflah olmaz bir bilgi meraklısıyım.

Bugün hepimiz, şu ya da bu dünya devletinin emirleri doğrultusunda hayatları düzenlenen kuklalara benzetilmeye çalışılıyoruz. Yüz yıl öncesinden bugünü görebilen büyük bir deha olan Yevgeni İvanoviç Zamyatin’in Biz adlı eseriyle başlayan uyarılar; ardından Aldous Huxley’in Cesur Yeni Dünya’sı ve George Orwell’in 1984’ü ile devam etti. Tüm bu distopyalar, baskıcı ve kötücül bir geleceğe karşı insanlığı uyarmaktaydı. Bugün ise bu uyarıların gerçekleştiğinin ayak seslerini duyuyoruz.

Yarın, çocuklarımız bu düzeni çok daha ağır biçimde yaşayacak.

Sözü uzattığımın farkındayım. Ancak bu tür meseleleri bir-iki sloganla anlatmayı bırakın, adını anmak bile mümkün değil. Uzun sözden ya da uzun yazıdan korkmayın; size karşı susanlardan ve sizin de susmanızı isteyenlerden korkun.

Bugünkü dünyanın inşasında her ideolojik tarafın bir payı olsa da, patronun vahşi kapitalizm olduğu artık inkâr edilemez bir gerçekliktir.

Karl Marx, komünizmi; “insanın toplumla uzlaşmaz çelişkilerinin sona erdiği, insanlığın emeğini doğa çelişkilerine ayıracağı ve bunu kendi özgürlüğü için kullanacağı bir zaman” olarak tarif eder. Ne yazık ki bu düşünce, kapitalistler tarafından büyük ölçüde saptırılmış görünüyor. Nüfusu azaltarak, insan emeğini teknolojiye yükleyerek bu düzeni kurmaya çalışacakları izlenimi giderek güçleniyor.

Yazının başında da belirttiğim gibi, ne bilgeyim ne de entelektüel… Bilgi meraklısı bir serseriyim. Yazdıklarım, yalnızca yaşadığımız günlere dair, kendimce yakaladığım küçük ipuçlarıdır.