Haldun Dormen'den Gülümseten Veda

Haldun Dormen "Eğlence Yoksa Ben Burada Kalıyorum"

Türk tiyatrosunun "hocaların hocası" Haldun Dormen, hayata veda ederken bile o kendine has nüktedanlığından ve yaşam tutkusundan ödün vermedi. Oğlu Ömer Dormen, babasıyla hastane odasında geçen son diyaloğunu gözleri dolarak anlattı. Babasına iyileşmesi için "eğlence ve gezmelere ara vermesi gerektiğini" söyleyen Ömer Dormen, aldığı cevapla sarsıldı. Oksijen maskesini indiren usta sanatçı, oğlunun gözlerinin içine bakarak; "Ben o zaman burada kalıyorum" dedi. İşte bir devin, kendi yaşam senaryosuna koyduğu o muhteşem son nokta.

Sanat dünyası, Haldun Dormen’in gidişiyle büyük bir boşluğa düştü. Ancak ardında bıraktığı yüzlerce oyun, yetiştirdiği binlerce öğrenci ve hafızalara kazınan o zarif beyefendiliğinin yanı sıra, son anlarında bile sergilediği yaşam duruşu konuşulmaya devam ediyor. Babasının vefatının ardından duygularını paylaşan Ömer Dormen, hastane odasında yaşanan ve duyan herkesi hem hüzünlendiren hem de tebessüm ettiren o özel anı kamuoyuyla paylaştı.

Bir Baba-Oğul Vedası: "Yaşam Tarzımdan Ödün Vermem"

Ömer Dormen, babasının son günlerinde yanında olduğu o anları anlatırken, Haldun Dormen’in yaşam enerjisinin hastalığa nasıl meydan okuduğunu gözler önüne serdi. Hastane sürecinde babasına moral vermeye çalışan ve onu tekrar ayağa kaldırmak isteyen Ömer Dormen, iyileşme sürecinin şartlarını sıraladı.

Dormen o anları şöyle aktardı: "Babacığım, umarım buradan sağ salim çıkacaksın. Seni tekrar aramızda, sahnelerde görmek istiyoruz. Ancak bunun bir bedeli var; eğlence ve o çok sevdiğin gezmelere, davetlere bir süre ara vermen gerekiyor."

Bu sözler, hayatı dolu dolu yaşamayı seven, sosyalleşmekten ve sanat camiasının içinde olmaktan beslenen Haldun Dormen için "yaşamak ama nefes almamak" gibiydi.

Maskeyi Çıkardı Ve Son Sözünü Söyledi

Ömer Dormen’in bu "kısıtlama" dolu iyileşme reçetesini duyan usta sanatçı, o sırada yüzünde bulunan oksijen maskesini yavaşça indirdi. Oğlunun gözlerinin içine o bilindik, kararlı bakışlarıyla bakan Haldun Dormen, tarihe geçecek şu cümleyi kurdu: "Ben o zaman burada kalıyorum."

Bu yanıt, Haldun Dormen’in hayat felsefesinin en net özetiydi. O, kısıtlanmış, renkleri elinden alınmış, dost meclislerinden ve yaşamın tadından uzak bir ömür sürmektense; hayatı zirvede ve kendi kurallarıyla bırakmayı tercih ettiğini ima ediyordu. Ömer Dormen, babasının bu tavrını, "Onun için hayat, sadece nefes alıp vermek değil, hayatın tadını çıkarmaktı. Bu sözler benim için çok değerli, çünkü babamın karakterini, o eğilmeyen, bükülmeyen neşesini son nefesine kadar koruduğunu gösteriyor" sözleriyle değerlendirdi.

Tiyatro Sahnesi Gibi Bir Veda

Haldun Dormen, hayatı boyunca sahnede, ışıkların altında ve alkışların arasında oldu. Son anında bile, doktorların veya hastalığın dayattığı kuralları değil, kendi "yaşam senaryosunu" uyguladı. Bu anekdot, sevenleri arasında "Haldun Hoca bize son dersini verdi: Hayatı ya tam yaşa ya da hiç yaşama" şeklinde yorumlandı.

Ömer Dormen’in paylaştığı bu anı, sadece bir veda değil, aynı zamanda Haldun Dormen’in mirasına duyulan saygının da bir ifadesi oldu. O, hastalığa yenilen yorgun bir hasta olarak değil, "Eğlence yoksa ben de yokum" diyebilen cesur bir İstanbul beyefendisi olarak hafızalara kazındı.

Perde kapanırken bile seyircisini (oğlunu ve sevenlerini) hüzünlü bir tebessümle selamlayan Haldun Dormen, bu son repliğiyle efsanesini ölümsüzleştirdi. Ömer Dormen’in yüreğinde sakladığı bu diyalog, Türk tiyatro tarihinin en şık vedalarından biri olarak kayıtlara geçti. Usta, hayatı sevdiği gibi, dolu dolu ve kendi şartlarıyla tamamladı.