Meclis Yemin Töreninde Kanlı Kavga

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın imzasıyla dün gece Resmi Gazete’de yayımlanan karar, Ankara’da siyasi fay hatlarını yerinden oynattı. İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya ve Adalet Bakanı Yılmaz Tunç’un görevden alınarak yerlerine Mustafa Çiftçi ve Akın Gürlek’in atanması, sadece bürokraside değil, Meclis Genel Kurulu’nda da tansiyonu zirveye taşıdı.

Yeni bakanların yemin etmek üzere Meclis’e giriş yapmasıyla başlayan süreç, CHP’nin "usul ve anayasa" itirazıyla yerini sözlü tartışmaya, ardından ise yumruklu kavgaya bıraktı.

Kürsü İşgali ve İlk Kıvılcım

Gerginlik, TBMM Başkanvekili Bekir Bozdağ’ın yeni Adalet Bakanı Akın Gürlek’i kürsüye davet etmesiyle patlak verdi. CHP Grup Başkanvekilleri, Akın Gürlek’in mevcut başsavcılık/yargı görevinden usulüne uygun istifa etmediğini, bu nedenle milletvekili veya bakan sıfatıyla yemin etmesinin Anayasa’ya aykırı olduğunu savundu.

Bekir Bozdağ’ın "Evraklar tamam, usulde bir yanlışlık yok" diyerek itirazları reddetmesi üzerine, CHP’li milletvekilleri topluca kürsüye yürüyerek "Hukuksuz Bakan İstemiyoruz" sloganlarıyla kürsüyü işgal etti. Gürlek’in yemin etmesine fiziksel olarak engel olunmaya çalışılması üzerine, AK Parti sıralarından milletvekilleri de kürsü önüne akın etti.

Yumruklar Havada Uçuştu: Mahmut Tanal Kanlar İçinde Kaldı

Sözlü sataşmalar saniyeler içinde fiziksel şiddete dönüştü. İki partinin vekilleri arasında çıkan arbedede tekmeler ve yumruklar havada uçuştu. Olayların merkezinde kalan CHP Milletvekili Mahmut Tanal, aldığı darbeler sonucu yüzünden yaralandı. Tanal’ın burnunun kanadığı ve gömleğine kan bulaştığı anlar kameralara yansırken, bazı vekillerin yere düştüğü, gözlüklerin kırıldığı görüldü.

Meclis İdare Amirlerinin ve diğer partilerin araya girme çabaları yetersiz kaldı. Gazi Meclis’in çatısı altında yaşanan bu şiddet görüntüleri, demokrasi tarihimize kara bir leke olarak geçti.

"Koruma Kalkanı" Altında Yemin

Arbedenin güçlükle yatıştırılmasının ardından, tansiyon düşmedi. AK Parti milletvekilleri, kürsü etrafında etten bir duvar örerek "güvenlik çemberi" oluşturdu. Yeni Adalet Bakanı Akın Gürlek, protestolar, sıra kapaklarına vurulma sesleri ve yuhalamalar eşliğinde yeminini tamamladı.

Hemen ardından kürsüye gelen yeni İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi de benzer bir atmosferde, AK Partili vekillerin koruması altında yemin metnini okudu. TBMM Başkanvekili Bekir Bozdağ, yeminlerin tamamlanmasının ardından oturuma ara vermek zorunda kaldı.

ANALİZ: Bu Atamalar Neyi İşaret Ediyor?

Meclis'teki kavganın gölgesinde kalan asıl mesele, bu kabine değişikliğinin ne anlama geldiğidir. Ali Yerlikaya ve Yılmaz Tunç gibi kamuoyunda belirli bir karşılığı olan isimlerin tasfiyesi, hükümetin "yeni dönem" stratejisine dair çok net mesajlar içeriyor.

1. Yargıda "Şahin" Dönemi: Akın Gürlek

Akın Gürlek ismi, muhalefet için yabancı değil. Ağır Ceza Mahkemesi başkanlığı döneminde; Selahattin Demirtaş, Canan Kaftancıoğlu, Enis Berberoğlu ve Çağdaş Hukukçular Derneği (ÇHD) davalarında verdiği kararlarla tanınıyor. Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) Enis Berberoğlu kararını yerel mahkeme başkanı olarak uygulamamasıyla hafızalara kazınan Gürlek'in Adalet Bakanlığı koltuğuna oturması, hükümetin yargı politikasında "sertleşeceği" ve AYM ile olan gerilimin yeni bir boyuta taşınacağı şeklinde yorumlanıyor. Muhalefetin meclisteki sert tepkisinin ana kaynağı, Gürlek'in bu "politize" geçmişi.

2. İçişlerinde "Bürokratik" Dönüş: Mustafa Çiftçi

Ali Yerlikaya dönemi, suç örgütlerine yönelik süpürme operasyonları ve "gösterişli" icraatlarla geçmişti. Ancak Yerlikaya'nın bazı operasyonlarının, siyasetin iç dengelerini sarstığı ve parti içinde rahatsızlık yarattığı kulislerde konuşuluyordu. Valilik kökenli Mustafa Çiftçi'nin atanması, İçişleri Bakanlığı'nın daha "sessiz", "bürokratik" ve parti merkeziyle tam uyumlu bir çizgiye çekileceğinin sinyali olarak görülüyor.

Hangi siyasi görüşten olursa olsun, yasama organı olan TBMM'de fikirlerin değil, yumrukların konuşulması kabul edilemez. Milletin vekâletini taşıyanların, bir bakan ataması tartışmasında dahi birbirlerinin kanını akıtacak noktaya gelmesi, toplumsal kutuplaşmanın ne denli tehlikeli bir boyuta ulaştığını göstermektedir. Şiddet, hak arama yöntemi olamaz; Meclis, kaba kuvvetin değil, diplomasinin ve hukukun kalesi olmalıdır.